Το Πανελλήνιο Σωματείο Ατόμων με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητας οργανώνει επιμορφωτική ημερίδα με θέμα "Η ΔΕΠ-Υ στο Φοιτητή: Αποτελεσματικές Στρατηγικές" το Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2018, στο Deree – The American College of Greece. Η επιμορφωτική ημερίδα εντάσσεται στις δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τη διαταραχή που γίνονται παγκόσμια κατά το μήνα Οκτώβριο και τελεί υπό την αιγίδα του Ινστιτούτου Έρευνας και Θεραπείας της Συμπεριφοράς.
Γιατί οργανώνουμε την Ημερίδα για τη ΔΕΠ-Υ στο Φοιτητή: Αποτελεσματικές Στρατηγικές;
Στόχος της ημερίδας είναι να παρουσιαστούν υποστηρικτικοί μηχανισμοί που θα βοηθήσουν τον φοιτητή - σπουδαστή να ολοκληρώσει τις σπουδές του με επιτυχία.
Μα αφού κατάφεραν να πετύχουν στις εισαγωγικές εξετάσεις πώς έχουν ΔΕΠ-Υ;
Δεν έχουν όλοι οι υποψήφιοι φοιτητές ή φοιτητές με ΔΕΠ-Υ τις ίδιες δυσκολίες και στον ίδιο βαθμό. Κάποιοι μαθητές που έχουν ήδη διαγνωστεί με ΔΕΠ-Υ από τα σχολικά τους χρόνια είχαν την ευκαιρία να εξασκήσουν τις «δεξιότητες μελέτης και καθημερινής επιβίωσης». Ωστόσο, λόγω των νέων απαιτήσεων της φοιτητικής ζωής θα εμφανίσουν μαθησιακές, συναισθηματικές και κοινωνικές δυσκολίες.
Υπάρχουν και υποψήφιοι φοιτητές που δεν έχουν διαγνωστεί ακόμη με ΔΕΠ-Υ και ανακαλύπτουν μετά την είσοδό τους σε κάποια πανεπιστημιακή σχολή τις δυσκολίες που σχετίζονται με ΔΕΠ-Υ.
Μερικές από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στο πανεπιστήμιο είναι:
• Δυσκολίες οργάνωσης και κακή διαχείριση χρόνου
• Έλλειψη αυτοπεποίθησης
• Δυσκολία στη μελέτη και συγγραφή εργασιών
• Δυσκολία προσαρμογής σε νέες φιλίες, συγκατοίκους, συμφοιτητές κλπ.
• Αυξημένο άγχος
• Εύκολη διάσπαση προσοχής
• Δυσκολία ολοκλήρωσης εργασιών μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες
• Αδυναμία να κρατούν σημειώσεις στο μάθημα.
Η παγίδα της μη παραδοχής της ΔΕΠ-Υ
Σε αντίθεση με τις προηγούμενες βαθμίδες εκπαίδευσης, οι φοιτητές ως ενήλικες πια είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι να αντιληφθούν τη μαθησιακή τους δυσκολία και να ζητήσουν βοήθεια. Το πανεπιστήμιο έχοντας άλλες απαιτήσεις από το Λύκειο και όντας ένα διαφορετικό περιβάλλον, δεν προσφέρει πια τη στήριξη που ήταν σχεδόν αυτονόητη και εύκολα προσφερόμενη στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Δεν υπάρχει συνέχεια, ούτε τα πράγματα λειτουργούν από μόνα τους. Επιπλέον, πολλοί φοιτητές δεν έχουν αποδεχτεί ότι η ΔΕΠ-Υ θα τους συνοδεύει σε όλη τους τη ζωή και δε θέλουν να παραδεχτούν ότι χρειάζονται βοήθεια και στο πανεπιστήμιο.